ตอนที่ 186 ตะเกียงดวงจิตของแม่สว่างขึ้น ทว่านางกลับได้ยินเพียงประโยคเดียวว่า “อย่ามา”

ตอนที่ 186 ตะเกียงดวงจิตของแม่สว่างขึ้น ทว่านางกลับได้ยินเพียงประโยคเดียวว่า “อย่ามา”

บนเส้นทางกลับสู่ผาสุสานหิมะ ลู่ชิงเหอไม่ได้เอ่ยปากแม้แต่คำเดียว

มิใช่เสียใจจนพูดไม่ออก ทว่าในหัวกลับอัดแน่นจนเกินไป

ใบหน้าของพ่อ เถาวัลย์ดวงจิตตรงลำคอของพ่อที่จวนเจียนจะเลื้อยเข้าไปในทะเลจิตสำนึก ฟืนแห้งมัดนั้นที่ปรากฏขึ้นหน้าประตูห้องเก็บฟืนกะทันหันในฤดูหนาวตอนแปดขวบ รวมถึงสัมผัสที่ลูบศีรษะนางเป็นครั้งสุดท้ายนั่น

สิ่งเหล่านี้เบียดเสียดอยู่ร่วมกัน กลับกลายเป็นไม่รู้ว่าควรคิดถึงสิ่งใดก่อน

หนิงหลิงมิได้รบกวนเช่นกัน เดินไปเต็ม ๆ ถึงครึ่งชั่วยาม

เฮยโต้วอดรนทนไม่ไหวเป็นฝ่ายแรก ยื่นหัวออกมาจากถุงสัตว์วิญญาณ “ชิงเหอ”

“อืม”

“พ่อเจ้าจน”

ลู่ชิงเหอนิ่งงันไปชั่วครู่ ความรู้สึกแสบจมูกเมื่อครู่พลันมลายหายไปเกินครึ่ง “เจ้าดูออกได้อย่างไร”