กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 184 เพลิงของนางเผาผลาญเถาวัลย์ชั่วร้ายได้ ทว่ามิอาจถอนรากนั้นในดวงจิตของพ่อ
ลู่ฉางชวนนั่งขัดสมาธิ ลู่ชิงเหอนั่งอยู่ด้านหลังเขา หนิงหลิงเฝ้าปากถ้ำ เฮยโต้วหาได้ยากยิ่งที่ไม่ก่อกวน หมอบอยู่ข้าง ๆ ลายทองหกสายสว่างโรจน์ตลอดเวลา สะกดดวงจิต เพื่อรักษาดวงจิตวิญญาณของลู่ฉางชวนให้มั่นคงก่อน
“เจ็บก็บอกนะ” ลู่ชิงเหอเอ่ย
ลู่ฉางชวนยิ้ม “ตอนเจ้าเด็ก ๆ บ่งหนามพฤกษาให้ข้าก็พูดเช่นนี้”
“แล้วอย่างไรเล่า”
“แล้วเจ้าก็เอาเข็มแทงใส่มือข้า”
ลู่ชิงเหอเงียบไปชั่วครู่ วัยเด็กนางมือไม้เก้กัง ไม่นับ
“ตอนนี้ข้าทำเป็นแล้ว”
“อืม”
ลู่ฉางชวนมิได้หยอกเย้าอีก เพราะอัคคีหยางห้าธาตุสายแรกได้ตกลงมาแล้ว มิได้แผดเผาผิวหนังโดยตรง ลู่ชิงเหอนำปราณแท้ธาตุไม้ส่งเข้าไปก่อน เพียงเล็กน้อย เลียบไปตามขอบนอกของเส้นลมปราณ ใช้พลังชีวิตธาตุไม้เป็นสิ่งชี้นำ แล้วค่อยให้กำเนิดเพลิง