ตอนที่ 182 พ่อมิใช่กลับมาไม่ได้ แต่กลับมาคราใดต้องแลกด้วยชีวิต

ตอนที่ 182 พ่อมิใช่กลับมาไม่ได้ แต่กลับมาคราใดต้องแลกด้วยชีวิต

ลู่ฉางชวนพานางทั้งสองเข้าไปในถ้ำน้ำแข็งร้างแห่งหนึ่ง ปากทางเข้านั้นแคบเล็ก ทว่าภายในกลับลึกยิ่ง บนผนังหินมีค่ายกลเก่าก่อน เห็นได้ชัดว่าเขามิได้มาที่นี่เป็นคราแรก

สิ่งแรกที่ทำเมื่อย่างเข้าสู่ถ้ำมิใช่การเอ่ยปาก หากแต่เป็นการปิดผนึก ยันต์กระบี่สามแผ่น ม่านค่ายกลเก็บงำกลิ่นอายหนึ่งชั้น ท้ายที่สุดยังขบเม็ดโอสถสีขาวหม่นเม็ดหนึ่งจนแหลกละเอียดโดยตรง ลู่ชิงเหอได้กลิ่นยากลิ่นหนึ่งที่ขมปร่าเป็นพิเศษ

“โอสถอันใดหรือ”

“โอสถตัดลมหายใจ”

สีหน้าของหนิงหลิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย “โอสถเยี่ยงนี้ทำร้ายเส้นลมปราณ”

“รู้แล้ว” ลู่ฉางชวนตอบเสียงแผ่วเบา ราวกับกำลังเอ่ยถึงเรื่องราวที่ไม่เกี่ยวข้องอันใดกับตนแม้แต่น้อย

ใบหน้าของลู่ชิงเหอพลันเย็นเยียบขึ้นมาในบัดดล “เหตุใดจึงกิน”

ลู่ฉางชวนจึงค่อยมองไปยังนาง “นั่งลงก่อนเถิด”

“ท่านพูดมาก่อน”