ตอนที่ 180 คืนแรก ณ ผาสุสานหิมะ นางแลเห็นตะเกียงดวงจิตของมารดาอยู่ใต้พิภพ

ตอนที่ 180 คืนแรก ณ ผาสุสานหิมะ นางแลเห็นตะเกียงดวงจิตของมารดาอยู่ใต้พิภพ

โรงเตี๊ยมไม่อาจขุดลงไปตรง ๆ ได้

ปฏิกิริยาแรกของหนิงหลิงคือประโยคนี้

ลู่ชิงเหอย่อกายนั่งลงข้างกำแพงแล้ว “ข้ารู้”

นางอยากจะขุดจริง ๆ ทว่าสะกดกลั้นไว้

เฮยโต้วดมกลิ่นได้อย่างมั่นใจยิ่ง มิใช่กายดวงจิตตนนั้นที่หุบเขาคืนกระดูก แต่เป็นกลิ่นอายดวงจิตของเสิ่นอวิ๋นหลิงตัวจริง อย่างน้อยก็มีต้นกำเนิดเดียวกับจิตตระหนักรู้ที่ผนึกไว้ในใบไม้เขียว

“ข้างล่างลึกเท่าใด” กรงเล็บของเฮยโต้วตบลงบนพื้น

“ลึกยิ่งนัก”

“เข้าไปในรอยแยกพิภพได้หรือไม่”

สัตว์น้อยลองดู มันหลับตาลง หกลายระหว่างหน้าผากพลันสว่างวาบ ชั่วพริบตาถัดมา มิเพียงเข้าไปไม่ได้ กลับถูกดีดสะท้อนกลับมา