เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 174 อัคคีแท้ห้าธาตุ เผาทำลายแท่นบูชาที่สี่แห่งค่ายกลเก้าขั้นทะยานสวรรค์
ชั่วพริบตาที่เปลวเพลิงสีขาวทองแทรกซึมเข้าสู่เถาวัลย์ ลู่ชิงเหอพลันได้ยินสรรพสำเนียงมากมาย
ร่ำไห้ หัวเราะ กู่ร้องเรียกหาแม่ ร้องเรียกหาพ่อ ร้องขอความช่วยเหลือ
กระทั่งมีคนเอ่ยเรียกอยู่ข้างหูของนางว่า “ชิงเหอ”
เสียงนี้ละม้ายคล้ายเสิ่นอวิ๋นหลิงที่สุด นิ้วมือของนางแทบจะคลายออก
ในพริบตาถัดมา เฮยโต้วก็ลืมตาขึ้นมาจากอกเสื้อ เอ่ยร้องอย่างอ่อนแรงว่า “ของปลอม”
ในใจของลู่ชิงเหอพลันมั่นคงขึ้น ถูกแล้ว เถาวัลย์มารกลืนดวงจิตกลืนกินเศษเสี้ยวดวงจิต ย่อมรู้จักใช้เสียง รู้จักใช้ความทรงจำ มันยิ่งล่วงรู้ว่าเจ้าใส่ใจผู้ใด ยิ่งนำผู้นั้นมาเอ่ยเรียกเจ้า
ไม่ฟัง เผา
อัคคีแท้ห้าธาตุโหมทะลวงไปตามภายในเถาวัลย์เป็นทาง ภายนอกดูไม่ยิ่งใหญ่นัก กระทั่งไม่มีทะเลเพลิง ทว่าภายในเถาวัลย์ทมิฬกลับโป่งพองขึ้นทีละข้อปล้อง คล้ายมีสิ่งใดกำลังหลบหนีอยู่ใต้เปลือก
ฮั่วเหยียนก็มองออกเช่นกัน จึงหยุดฟันผิวหน้าเถาวัลย์ในทันที ใช้ปราณกระบี่ผนึกรอบนอกทั้งหมด “อย่าให้ดวงจิตหยินหนีไปได้!”