ตอนที่ 172 จ้าวจื๋อฟื้นแล้ว เขาบอกว่าลู่ฉางชวนไม่ได้ถูกกักขัง

ตอนที่ 172 จ้าวจื๋อฟื้นแล้ว เขาบอกว่าลู่ฉางชวนไม่ได้ถูกกักขัง

ในคืนนั้นเองจ้าวจื๋อก็ถูกส่งตัวกลับด่านหุบเหวเร้นลับ การเดินทางสู่หุบเขากระดูกเหมันต์มิได้หยุดชะงักเพราะเขา ยังคงมุ่งหน้าลึกเข้าไป ทว่ากลับเดินหน้าได้ช้าลงเรื่อย ๆ เพราะนับตั้งแต่ค้นพบจ้าวจื๋อเป็นต้นมา เถาวัลย์มารกลืนดวงจิตใต้ผืนน้ำแข็งก็ยิ่งทวีจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ มิใช่ทั้งต้น หากแต่เป็นเส้นหนวดเถาวัลย์เล็กละเอียดประหนึ่งเส้นเลือดดำที่ซุกซ่อนอยู่ตามชั้นน้ำแข็งและรอยแยกหินผา บางส่วนตายไปแล้ว เพียงแตะต้องก็กลายเป็นเถ้าถ่าน บางส่วนยังคงมีชีวิตอยู่ เมื่อสัมผัสได้ถึงดวงจิตวิญญาณที่เข้าใกล้ก็จะเริ่มขยับเลื้อยดิ้น

ยามนี้เฮยโต้วมีภารกิจเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง นั่นคือการดมกลิ่น ที่ใดมี “กลิ่นเหม็นดวงจิต” ที่นั่นต้องอ้อมหลบไปก่อน ลู่ชิงเหอรู้สึกเป็นครั้งแรกว่า การพาสัตว์พันธสัญญาที่มีจมูกไวออกเดินทางเช่นนี้ ช่างช่วยรักษาชีวิตได้จริง ๆ

“ทางซ้าย” เฮยโต้วชี้บอก