ตอนที่ 163 มิงค์หวนคืนสุญตาไม่ยอมรับเจ้านาย ยอมรับเพียงสหายร่วมทาง

ตอนที่ 163 มิงค์หวนคืนสุญตาไม่ยอมรับเจ้านาย ยอมรับเพียงสหายร่วมทาง

ภายในหุบเขาคืนกระดูกไร้ซึ่งสิ่งปลูกสร้างของมนุษย์ แม้แต่เรือนหินสักหลังก็ไม่มี มีเพียงถ้ำขนาดใหญ่เล็กผุดพรายอยู่บนหน้าผาสองฝั่ง มองจากภายนอกดูธรรมดายิ่ง ทว่าเมื่อก้าวเข้าไปด้านในถึงได้พบว่าเส้นทางถ้ำลึกสุดหยั่ง บางสายถึงขั้นทอดยาวลงสู่ใต้พิภพ

ถ้ำหลักที่สัตว์ยักษ์เจ็ดลายพาพวกเขาเดินเข้ามานั้นมีขนาดใหญ่ที่สุด ด้านในไม่มีกลิ่นเหม็นเน่า ซ้ำยังมีกลิ่นอายพฤกษาจาง ๆ อบอวลอยู่ พื้นปูด้วยหญ้าแห้ง ริมผนังถ้ำกองหินส่องแสงไว้มากมาย

ทันทีที่เฮยโต้วเข้ามา สายตาก็มิอาจหยุดนิ่ง มองซ้ายที ขวาที โดยเฉพาะผลึกสีครามขนาดเท่ากำปั้นก้อนหนึ่ง มันจ้องมองถึงสามครา

ลู่ชิงเหอเอ่ยเสียงเบา “ไม่ใช่ของเจ้า”

เฮยโต้วละสายตาทันควัน ยามนี้อยู่ต่อหน้าเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์มากมายถึงเพียงนี้ ดูเหมือนมันจะใส่ใจภาพลักษณ์เป็นพิเศษ ว่านอนสอนง่ายกว่ายามปกติยิ่งนัก