เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 137 นางพลาดป้ายสร้างฐานไปสามชิ้น
บุรุษอาภรณ์ดำทั้งสองมิได้ลงมือในทันที ลู่ชิงเหอก็มิได้ขยับเขยื้อนเช่นกัน
บันไดหินแคบยิ่ง ด้านหน้าหนึ่งด้านหลังหนึ่ง โดยมีเฮยโต้วขวางอยู่ตรงกลาง
คนเบื้องหน้านั้นอยู่ระดับสร้างฐานระยะต้น ส่วนคนเบื้องหลังกลิ่นอายยิ่งประหลาดยิ่งกว่า มิมวลเหมือนระดับสร้างฐาน ทั้งยังมิคล้ายหลอมปราณ แรงกดดันวิญญาณบนร่างประเดี๋ยวเข้มประเดี๋ยวอ่อน คล้ายถูกสิ่งใดบางอย่างสะกดข่มเอาไว้อย่างฝืนใจ
“ลู่ชิงเหอ” คนเบื้องหน้าเปิดปากเอ่ย
สุ้มเสียงมิใช่คนเดิมที่เคยลอบโจมตีนาง บ่งบอกว่าประตูสวรรค์เก้าขั้นมิได้มีเพียงคนเดียว
ลู่ชิงเหอมองไปยังข้อมือของเขา ขั้นที่แปดสว่างวาบ อีกคนหนึ่งคือขั้นหก ที่แท้ตราประทับนี้มิได้เป็นความคืบหน้าที่เป็นหนึ่งเดียวกันทั้งองค์กรหรือ นางพลันตระหนักได้ว่า บางทีแต่ละคนอาจมี “ขั้น” ของตนเอง หรือเป็นตัวแทนว่าพวกเขากระทำสำเร็จถึงขั้นใดแล้ว
“พวกเจ้าเข้ามาได้อย่างไร”
บุรุษอาภรณ์ดำมิเอ่ยตอบ สายตาจับจ้องไปยังเมล็ดต้นกำเนิดโปร่งใสในมือนาง “ส่งออกมา”
ลู่ชิงเหอก้มหน้ามองแวบหนึ่ง “พวกเจ้ารู้จักหรือ”