เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 121 หลังจากหุ่นไม้สิบสองตน นางมองเห็นแท่นมรรคของตนเองเป็นครั้งแรก
ยามที่หุ่นไม้สิบสองตนเคลื่อนไหวพร้อมกัน ลู่ชิงเหอถึงได้รู้ว่า ระหว่างหกตนกับสิบสองตนนั้นหาใช่เรื่องง่ายดายเพียงแค่ “เพิ่มขึ้นเท่าตัว” เลยแม้แต่น้อย
เสียงลมในลานเรือนพลันหวีดหวิวตึงเครียด หุ่นไม้หกตนแรกยังมิทันโอบล้อม กระบี่ไม้สามเล่มด้านหลังก็ปิดกั้นเส้นทางถอยหนีเสียแล้ว ด้านซ้ายสองตนถือดาบ ด้านขวาหนึ่งตนประสานมือผูกตราประทับ อักขระค่ายกลใต้ฝ่าเท้าสว่างวาบขึ้นตามกัน——ไฟ พฤกษา ทอง ดิน น้ำ ซ้ำยังเพิ่มหุ่นไม้อีกตนหนึ่งที่ไร้คุณสมบัติชัดเจน มีหน้าที่เพียงก่อกวนจิตตระหนักรู้เข้ามาด้วย
หุ่นไม้สิบสองตน กลับถูกเผยกวนหลานจัดวางจนกลายเป็นค่ายกลขนาดย่อมขุมหนึ่ง
ลู่ชิงเหอทำได้เพียงสบถออกมาคำหนึ่ง: “อาจารย์ ท่านมิได้บอกว่าพวกมันยังผูกค่ายกลได้ด้วย!”
กิ่งไผ่กิ่งหนึ่งเคาะฟาดมาจากนอกลาน: “ก่อนศัตรูจะลงมือ ก็มิบอกเจ้าล่วงหน้าเช่นกัน”
ลู่ชิงเหอเอียงศีรษะหลบกิ่งไผ่ พริบตาถัดมา ดาบไม้ก็มาถึงแล้ว