ตอนที่ 117 กู้เสวียนถิงแท้จริงคือคนบาป หรือเป็นคนสุดท้ายที่ยอมหยุดมือกันแน่

ตอนที่ 117 กู้เสวียนถิงแท้จริงคือคนบาป หรือเป็นคนสุดท้ายที่ยอมหยุดมือกันแน่

ผาซ่อนคมกระบี่ถูกปิดตายเป็นเวลาสามวัน ไม่อนุญาตให้ผู้ใดเข้าออกทั้งสิ้น

ประมุขนำคนสะสางบันทึกในตำหนักใต้ดินด้วยตนเอง เดิมทีลู่ชิงเหอคิดว่าผนังหินที่มีคำว่า “ลานหลอมสัตว์พิทักษ์โลก” นั้นคือทั้งหมดแล้ว ทว่าหลังจากกวาดล้างจนโล่งจริง ๆ ด้านใต้แท่นหินกลับยังมีอีกชั้นหนึ่ง มิใช่ห้องลับ หากแต่เป็นรอยแยกหินที่แคบยิ่ง หากมิใช่เพราะจมูกของเฮยโต้วดมฟุดฟิดลงไปที่พื้นดินตลอดเวลา คงไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น

ทางเข้ากว้างพอให้คนผ่านได้เพียงทีละคนเท่านั้น ลึกลงไปด้านล่างสุดวางหีบหินไว้เก้าใบ ไร้ซึ่งสมบัติใด ๆ ทั้งหมดล้วนเป็นบันทึก

หีบใบแรก คือตัวอย่างโลหิตสัตว์พิทักษ์เขตแดน หีบใบที่สอง คือการทดลองกลืนปราณขุ่น หีบใบที่สาม คือการชักนำปราณขุ่นเข้าสู่กายมนุษย์ ยิ่งเปิดดูใบหลัง ๆ เนื้อหาก็ยิ่งชวนให้รู้สึกไม่สบายใจ