กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 107 มันไม่เชื่อฟังลู่ชิงเหอเป็นครั้งแรก
เฮยโต้ววิ่งเร็วเกินไป พอยื่นพ้นยอดเขาควบคุมอสูร ลายทองบนหน้าผากก็วาบขึ้น ตัวมันทั้งร่างก็มุดหายเข้าไปในรอยแยกพิภพโดยตรง
ลู่ชิงเหอมีสัญญากับมัน ยามปกติแม้เฮยโต้วจะมุดเข้าไปในรอยแยกพิภพ นางก็ยังพอสัมผัสถึงตำแหน่งได้ลาง ๆ ทว่าครานี้กลับไม่เหมือนกัน มันไม่ได้กระโดดวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ แต่กำลังพุ่งทะลวงไปยังที่ไกลอย่างต่อเนื่อง เส้นสายแห่งสัญญานั้นถูกดึงยืดยาวออกไปไกลยิ่ง
“เฮยโต้ว!” ไร้การตอบรับ
ลู่ชิงเหอร้อนใจแล้ว ปราณวิญญาณปฐพีกดลงที่เท้า ทั้งร่างพุ่งทะยานลงตามเส้นทางเขา เจียงเหิงไล่ตามมาจากด้านหลัง “มันไปที่ใด”
“ทิศตะวันตกเฉียงใต้!”
“แท่นพิทักษ์โลกทิศตะวันตกเฉียงใต้อยู่ห่างจากที่นี่ตั้งสามสิบกว่าลี้!”