ตอนที่ 97 ตัวมันเล็กก็จริง ทว่าบรรพชนอาจไม่เล็ก

ตอนที่ 97 ตัวมันเล็กก็จริง ทว่าบรรพชนอาจไม่เล็ก

ยามที่เฮยโต้วอ้าปากกัดลงบนเงาปราณขุ่นตนแรก บรรยากาศก็ประหลาดพิกลยิ่ง

คนอื่นฟันไม่เข้า ใช้วิชาลับซัดกระจายแล้วก็กลับมารวมตัวใหม่ ทว่ามันกลับคล้ายกัดโดนเนื้อหนังจริง ๆ อย่างไรอย่างนั้น “ง่ำ” มันฉีกกระชากปราณทมิฬออกมาท่อนหนึ่ง เคี้ยว แล้วกลืนลงคอ เงาปราณขุ่นแหว่งหายไปมุมหนึ่ง

ทุกคนต่างเงียบงัน เว่ยอู๋จิ้วเผยสีหน้าประหลาดใจอย่างชัดเจนเป็นครั้งแรก “กินได้จริงรึ”

ลู่ชิงเหอเองก็ไม่รู้ว่าเหตุใดจู่ ๆ ถึงรู้สึกภาคภูมิใจขึ้นมาบ้าง “อืม ของบ้านข้าเอง”

ใบหูของเฮยโต้วกระดิกคราหนึ่ง ความยินดีปรีดาอันเด่นชัดส่งผ่านมาทางสัญญา มันจึงอ้าปากเขมือบคำต่อไปอย่างดุดันยิ่งกว่าเดิม

ทว่าเงาปราณขุ่นยิ่งมายิ่งมาก สิบตน ยี่สิบตน ในที่สุดรอบแท่นบูชาก็แน่นขนัด เฮยโต้วจะกินเก่งเพียงใด ก็มีเพียงปากเดียว