เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 96 เฮยโต้วบอกว่าหวาน ของสิ่งนั้นคงแพงยิ่งนัก
หลังจากประตูใหญ่ของเมืองชั้นในเปิดออกโดยสมบูรณ์ ผู้คนด้านในกลับมิได้พุ่งทะยานไปเบื้องหน้าในทันที
ผู้ที่สามารถแย่งชิงป้ายบัญชาโบราณมาได้ทั้ง 12 คน ไม่มีผู้ใดโง่เขลาอย่างแท้จริงแม้แต่คนเดียว เมื่อครู่เพื่อแย่งชิงตำแหน่งทั้ง 12 ด้านนอกเข่นฆ่ากันจนชุลมุนวุ่นวาย บัดนี้ประตูเปิดออกแล้ว ผู้ใดจะรู้ว่าสิ่งที่รออยู่ด้านในเป็นสมบัติหรือกับดัก
ลู่ชิงเหอยืนอยู่ตรงปากประตู เฮยโต้วหมอบอยู่บนไหล่ของนาง จมูกฟุดฟิด ดวงตาจับจ้องนิ่งสนิทอยู่บนกลุ่มก้อนแสงสีขาวน้ำนมที่อยู่ไกลออกไป
“หวาน” มันเอ่ยซ้ำอีกครั้ง น้ำเสียงหนักแน่นมั่นใจยิ่งกว่าเมื่อครู่
ลู่ชิงเหอกดศีรษะของมันไว้ “รู้แล้ว ห้ามพุ่งไปนะ”
เฮยโต้วร้อนรนจนหางสะบัดไปมาไม่หยุด “หวาน!”
“หวานก็ต้องรอ”