เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 68 อัจฉริยะที่แท้จริง
สวี่หมิงเยวี่ยเยาว์วัยยิ่งกว่าที่ลู่ชิงเหอจินตนาการไว้เสียอีก นางรวบผมหางม้าสูง รูปร่างบอบบาง ใบหน้าถึงขั้นยังมีความอ่อนเยาว์ที่ยังไม่จางหายไปจนหมดสิ้น ยามที่นางยืนอยู่บนอีกฟากหนึ่งของแท่นประลอง ในมือที่ถืออยู่ก็หาใช่อาวุธเวทชั้นเลิศอันใดไม่ เป็นเพียงกระบี่เหล็กกล้าครามธรรมดาเล่มหนึ่ง ระดับต่ำ กระทั่งยังเทียบไม่ได้กับกระบี่สั้นของลู่ชิงเหอเสียด้วยซ้ำ
ซูเสี่ยวหม่านมองดูอยู่ตั้งนาน “นางร้ายกาจถึงเพียงนี้เชียวหรือ” เซี่ยหลินซีพยักหน้า “ในหมู่รุ่นเดียวกันของยอดเขากระบี่ ขั้นเก้าหลายคนล้วนไม่ยินดีประลองกระบี่ล้วน ๆ กับนาง” “เหตุใดเล่า” “รับกระบี่ไม่ทัน”
ทว่าตัวสวี่หมิงเยวี่ยกลับมิได้วางท่าเป็นอัจฉริยะอันใด เมื่อเห็นลู่ชิงเหอก็เอ่ยถามก่อนคำหนึ่ง “บาดแผลของเจ้าหายดีแล้วหรือไม่” ลู่ชิงเหอขยับขาซ้ายเล็กน้อย “เกือบดีแล้ว” แท้จริงแล้วยังเจ็บอยู่นิดหน่อย เมื่อคืนหลินจ้าวช่วยจัดการทำแผลให้นางแล้ว เผยกวนหลานยังมอบยาให้อีกหนึ่งขวด ด้านนอกพักผ่อนเพียงหนึ่งคืน ในถ้ำพำนักนางก็ไม่กล้าใช้เวลาทั้งหมดไปกับการฝึกฝนเหมือนแต่ก่อน ทำเพียงเข้าไปนอนหลับให้เต็มอิ่มหนึ่งตื่น เพื่อให้ร่างกายได้ฟื้นฟูกลับมาอย่างแท้จริง