เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 67 ขั้นเก้าแข็งแกร่งอย่างแท้จริง
หานเช่อใช้หอก
ยามที่ลู่ชิงเหอเห็นเป็นคราแรก รู้สึกว่าหอกเล่มนี้น่าจะแพงยิ่งนัก ตัวหอกดำขลับ คมทวนมีเพียงส่วนที่คมกริบที่สุดเท่านั้นที่ทอประกายสีเงินจาง ๆ ไร้ซึ่งแสงวิญญาณฉูดฉาดสะดุดตา ทว่าเมื่อหานเช่อตั้งหอกลงบนแท่นประลอง ผิวหินกลับส่งเสียงสะท้อนทึบหนักแน่นขึ้นมาคราหนึ่ง
“หอกเหล็กทมิฬ” ด้านข้างมีคนเอ่ยวิพากษ์วิจารณ์เสียงแผ่ว “หอกของหานเช่อแห่งยอดเขาร้อยศาสตราเล่มนั้นเป็นอาวุธเวทระดับกลาง”
ลู่ชิงเหอได้ยินคำว่า “ระดับกลาง” แววตาที่มองหอกเล่มนั้นก็ยิ่งจริงจังขึ้น หานเช่อเองก็สังเกตเห็น “เจ้ามองสิ่งใดอยู่” “หอกของท่าน” “อยากเรียนวิชาหอกรึ” “ไม่” ลู่ชิงเหอตอบตามจริง “กำลังคิดว่ามีค่ากี่หินวิญญาณ”
หานเช่อ “...” ปีนี้เขาอายุยี่สิบเก้าปี อายุมากกว่าลู่ชิงเหอไม่น้อย การประลองคราก่อนได้อันดับหก ครานี้เดิมทีตั้งเป้าหมายไว้ที่สามอันดับแรก คาดไม่ถึงว่าก่อนเริ่มประลองประโยคแรกที่ได้ยินกลับเป็นคำนี้ “ชนะข้าให้ได้” หานเช่อกล่าว “ข้าจะบอกเจ้า” ดวงตาของลู่ชิงเหอทอประกายขึ้นมาวูบหนึ่ง “จริงหรือ” “...” เขาพลันรู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่ตอบตกลงไป