ตอนที่ 55 ออกไปแล้ว ยังมีอีกหนึ่งบัญชีแค้นที่ต้องสะสาง

ตอนที่ 55 ออกไปแล้ว ยังมีอีกหนึ่งบัญชีแค้นที่ต้องสะสาง

ทางออกของตำหนักราชันโอสถมิใช่ทางเดิมที่เข้ามา หลังจากคืนตราประทับกุญแจแล้ว อีกฟากหนึ่งของสวนโอสถใต้พิภพก็ปรากฏเส้นทางศิลาเปิดออก ทุกคนเดินขึ้นตามเส้นทางศิลาไปเรื่อย ๆ ใช้เวลาราวครึ่งชั่วยาม ในที่สุดก็มองเห็นแสงตะวันอีกครา

ยามที่ก้าวออกมาก็เป็นเช้าตรู่วันที่สี่ของหุบธารดาวร่วงแล้ว ไอหมอกเพิ่งจางหาย ทั่วทั้งหุบเขาเปียกชื้น แสงยามเช้าทอดลงบนปลายใบไม้ทุกใบ หยาดน้ำร่วงหล่นลงทีละหยด ๆ ทุกคนล้วนรู้สึกเหมือนได้ชีวิตใหม่กลับคืนมา

ฟางฉี่ทิ้งตัวลงนั่งบนพื้น “วันหน้าข้าจะไม่เข้าไปในโบราณสถานลี้ลับอะไรนั่นอีกเด็ดขาด” หลินจ้าวถาม “คราวหน้าถ้ามีหินวิญญาณ 20 ก้อน เจ้าจะไปหรือไม่” ฟางฉี่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง “ไป” ลู่ชิงเหอรู้สึกว่านี่สมเหตุสมผลยิ่งนัก

เหวินซวงบาดเจ็บสาหัส ดวงตาของเย่เวยยังไม่ฟื้นฟูดังเดิม โจวเฉิงหลังจากหมดสติไปก็ตื่นขึ้นมาอีกคราหนึ่ง เขาถูกมัดแน่นจนเหมือนบ๊ะจ่าง ฉินเยี่ยนจึงยัดโอสถสงบจิตให้เขาอีกเม็ดหนึ่ง เพื่อให้เขาหมดสติต่อไป

“ยังเหลืออีกหนึ่งวัน” หนิงโจวเหลือบมองเหรียญตราดาวร่วง “ตอนนี้จะออกไปเลยหรือไม่” ทุกคนต่างหันไปมองลู่ชิงเหอ นางขมวดคิ้ว “ไฉนยังมองข้าอีกล่ะ” ฟางฉี่กล่าว “เคยชินเสียแล้ว”