ตอนที่ 54 สิ่งที่แม่ทิ้งไว้มิใช่สมบัติ

ตอนที่ 54 สิ่งที่แม่ทิ้งไว้มิใช่สมบัติ

ร่างเงาในแสงสีขาวมิได้หันกลับมา เพียงยืนอยู่อย่างเงียบสงบ ณ ใจกลางสวนสมุนไพร ร่างนั้นเลือนรางยิ่งนัก ประหนึ่งสายลมพัดผ่านวูบเดียวก็พร้อมจะสลายไป

ลู่ชิงเหอก้าวเท้าไม่ออกแม้แต่ก้าวเดียว ความทรงจำวัยเยาว์เกี่ยวกับแม่ของนางเลือนรางยิ่งนัก จำได้เพียงว่าผมของนางยาวมาก ยามทำอาหารจะเกล้าขึ้นอย่างเรียบง่าย เสื้อผ้าส่วนใหญ่ล้วนเรียบสงบ

มีคราหนึ่งฝนตก แม่แบกนางเดินลัดเลาะคันนาเพื่อกลับบ้าน นางซบหลับอยู่บนแผ่นหลังของแม่ ยามตื่นขึ้นมาจำได้เพียงชายเสื้อสีครามที่แกว่งไกวตรงหน้า แผ่นหลังเบื้องหน้านี้ ช่างเหมือนกันเหลือเกิน

“ชิงเหอ” หลินจ้าวเอ่ยเรียกนางเบา ๆ นางมิได้ขานรับ

สตรีในแสงขาวเอ่ยปากขึ้นในที่สุด น้ำเสียงแผ่วเบายิ่งนัก ทั้งยังแหบพร่าและบิดเบือนเล็กน้อย “หากผู้มาภายหลังได้เห็นภาพนี้ แสดงว่าค่ายกลห้าธาตุได้ถูกเปิดออกอีกคราแล้ว” มิได้จงใจทิ้งไว้ให้ลู่ชิงเหอโดยเฉพาะ เป็นเพียงภาพบันทึกที่หลงเหลือไว้เมื่อหลายปีก่อนเท่านั้น