ตอนที่ 49 สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือไม่รู้ว่าใครอยู่ข้างหลัง

ตอนที่ 49 สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือไม่รู้ว่าใครอยู่ข้างหลัง

คนห้าคนกลายเป็นหกคน ทว่าขบวนกลับเงียบงันยิ่งกว่าก่อนหน้า

เหวินซวงเดินไม่ได้ ฟางฉี่ใช้ท่อนไม้สองท่อนกับสายรัดเสื้อผ้าทำเป็นเปลหามอย่างง่าย เขากับหนิงโจวสลับกันหาม เย่เวยดวงตาไม่ดี หลินจ้าวจูงนางเดินอยู่ตรงกลาง ลู่ชิงเหอรั้งท้าย มิใช่เพราะนางใจกล้า แต่เป็นเพราะนางรู้สึกอยู่ตลอดว่ามีคนอยู่ข้างหลัง

ความรู้สึกเช่นนั้นยากจะเอ่ย ไม่ใช่ได้ยินเสียงฝีเท้า และไม่ใช่เห็นเงา ราวกับตอนเด็กเดินถนนยามค่ำคืนคนเดียวจากปากหมู่บ้านกลับบ้าน ทั้งที่ข้างหลังว่างเปล่า ทว่ากลับรู้สึกอยู่เสมอว่ามีคนเหยียบตามรอยเท้าของตนเอง

นางเดินหนึ่งก้าว อีกฝ่ายก็เดินหนึ่งก้าว นางหยุดลง อีกฝ่ายก็หยุดลง สิ่งที่ทำให้แผ่นหลังชาวาบที่สุด มิใช่การมองเห็นสิ่งใด ทว่าเป็นการที่เจ้าไม่รู้เลยว่ามีสิ่งใดอยู่หรือไม่กันแน่