ตอนที่ 35 ของที่ไร้คนต้องการในศาลาพระสูตร

ตอนที่ 35 ของที่ไร้คนต้องการในศาลาพระสูตร

หลังการทดสอบวสันต์ ลู่ชิงเหอก็นอนหลับสนิทอย่างเต็มอิ่มไปตื่นหนึ่ง ครั้นตื่นขึ้นมาแสงตะวันก็สาดทอเต็มกระดาษหน้าต่างตั้งนานแล้ว นางนอนนิ่งเหม่อลอยอยู่บนเตียงพักใหญ่ ถึงค่อย ๆ ดึงสติกลับมาได้—นอกหน้าต่างไม่มีเสียงระฆังเร่งทวงชีวิต ไม่มีเผยกวนหลานเอาแขนงไผ่มาเคาะประตู และไม่มีหุ่นไม้สามร่างมารอจับนางกดลงกับผืนดินโคลนอีก

นางพลิกตัว ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมถึงใต้คาง ในใจพลันบังเกิดความรู้สึกสุขสบายอย่างบอกไม่ถูก ความรู้สึกเช่นนี้ช่างดียิ่งนัก ด้วยเหตุนี้นางจึงนอนแช่อยู่บนเตียงต่ออีกครึ่งชั่วยามอย่างสบายใจไร้กังวล

ครั้นถึงตอนที่นางยอมลุกขึ้นจากเตียงได้ในที่สุด ซูเสี่ยวหม่านก็ร้องตะโกนอยู่นอกลานเรือนเป็นรอบที่สามแล้ว

“ลู่ชิงเหอ! เจ้ายังจะไปศาลาพระสูตรอยู่หรือไม่!”

ลู่ชิงเหอสะดุ้งผุดลุกขึ้นมานั่งทันที—เกือบจะลืมเรื่องใหญ่เรื่องนี้ไปเสียแล้ว รางวัลของผู้ชนะเลิศอันดับหนึ่งในการทดสอบวสันต์ นอกจากแต้มสนับสนุน 100 แต้มและโอสถหล่อเลี้ยงเส้นลมปราณแล้ว แต่ละคนยังมีโอกาสเข้าไปเลือกวิชาลับที่ศาลาพระสูตรชั้นสองได้หนึ่งครั้ง