ตอนที่ 19 เป็นเซียนก็ต้องตื่นแต่เช้า

ตอนที่ 19 เป็นเซียนก็ต้องตื่นแต่เช้า

ยามเหม่าของวันที่สอง เสียงระฆังของเรือนสายนอกที่สิบสองก็ดังกังวานขึ้น

ลู่ชิงเหอลืมตาโพลงขึ้นมาทันใด ปฏิกิริยาแรกคือ ไก่บ้านไหนขันประหลาดเช่นนี้ ชั่วพริบตาถัดมานางก็ลุกขึ้นมานั่งแล้ว—ไม่ใช่ไก่ แต่เป็นระฆัง บัดนี้นางอยู่ในสำนักเวิ่นเยว่แล้ว หากยังนอนต่อรังแต่จะทำให้เสียการ

ในห้องมีคนพักอยู่ทั้งหมดสี่คน นอกจากนางกับซูเสี่ยวหม่านแล้ว ยังมีอีกสองคนที่เมื่อวานยังไม่ทันได้สนทนากัน พอระฆังดังขึ้นระลอกแรก ลู่ชิงเหอก็พลิกกายลงจากเตียงสวมรองเท้าแล้ว ซูเสี่ยวหม่านยังคงมุดอยู่ในผ้าห่มพลางพึมพำ “ขอนอนต่ออีกนิด...”