ตอนที่ 4 นางอยากเก็บหอมรอมริบเงินของตนเองบ้าง

ตอนที่ 4 นางอยากเก็บหอมรอมริบเงินของตนเองบ้าง

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ลู่ชิงเหอตื่นเช้ากว่าไก่เสียอีก

ยามที่นางออกมาจากถ้ำพำนัก ในเรือนปีกตะวันตกยังคงมืดสนิท

ผ้านวมบางถูกนางพับไว้อย่างเรียบร้อย วางอยู่ตรงปลายเตียง ตามรอยแยกของหน้าต่างไร้ซึ่งแสงสว่างแม้เพียงนิด ด้านนอกเงียบสงบอย่างยิ่ง มีเพียงเสียงขยับปีกพึ่บพับสองทีจากเล้าไก่แว่วมาเป็นครั้งคราวเท่านั้น

นางนั่งอยู่บนเตียงครู่หนึ่ง

ความรู้สึกตอน “นำปราณเข้าสู่กาย” ชั่วครู่เมื่อคืนก่อนนั้น นางยังคงจำได้ขึ้นใจ

เย็นเยียบ

แผ่วเบายิ่งนัก

หลังจากแทรกซึมเข้าไปจากปลายนิ้ว ยังไม่ทันที่นางจะกระจ่างว่ามันแล่นไปที่ใด ก็สลายหายไปเสียแล้ว

ลู่ชิงเหอก้มหน้ามองดูมือขวาของตนเอง