กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสิ่นเฟิงกลับมาถึง แต่ไม่ได้กลับไปที่พักของตัวเอง ตรงไปที่บ้านเจียงหว่านเลย
บ้านของเจียงหว่านเงียบสงัด ท่ามกลางความมืด เสิ่นเฟิงไม่ได้สวมรองเท้าแตะแม้แต่คู่เดียว เดินเท้าเปล่าขึ้นชั้นสองไปตรง ๆ
ตอนนี้ก็ดึกสิบเอ็ดโมงแล้ว เสิ่นเฟิงเดาว่าเวลานี้เจียงหว่านกับลูกคงหลับไปนานแล้ว
เสิ่นเฟิงลองบิดลูกบิดประตูห้องนอนหลัก กลับพบว่าไม่ได้ล็อกจากด้านในเอาไว้ เขาจึงเปิดประตูได้อย่างง่ายดาย
ข้างเตียงมีไฟนิ่งส่องอยู่ เสิ่นเฟิงมองเห็นได้อย่างชัดเจนถึงเนินนอนสองก้อนบนเตียง ที่หนึ่งใหญ่หนึ่งเล็ก
เสิ่นเฟิงสูดดมกลิ่นบนตัวเองดู จึงหยุดฝีเท้าที่กำลังจะก้าวเข้าใกล้ ตัดสินใจทันทีที่จะไปห้องข้าง ๆ อาบน้ำเสียก่อน ไม่ให้กลิ่นตัวไปเป็นพิษแก่เมียกับลูก