กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในเมื่อเปลี่ยนแปลงความจริงที่ต้องกลับไปไม่ได้ เสิ่นเฟิงจึงทำได้เพียงปรับเปลี่ยนทัศนคติของตัวเอง
เสิ่นเฟิงขึ้นรถของพี่ชาย รถมุ่งตรงไปยังคฤหาสน์บุปผาปรภพ บ้านเก่าตระกูลเสิ่น
บ้านพักตากอากาศหลังนี้ของตระกูลเสิ่นมีพื้นที่กว้างขวาง รูปลักษณ์ภายนอกของบ้านราวกับปราสาทในเทพนิยาย กำแพงสีขาวและหลังคาสีแดงส่องประกายระยิบระยับท่ามกลางแสงอาทิตย์
ลานเรือนของบ้านกว้างขวาง สระว่ายน้ำมีคลื่นสีมรกตไหวระริก น้ำพุพวยพุ่งไม่หยุดหย่อน ในแปลงดอกไม้ปลูกดอกไม้นานาชนิดหลากสีสัน ราวกับเป็นแดนเซียนบนโลกมนุษย์
ทันทีที่เข้าบ้าน เสิ่นเฟิงก็ตะโกนเสียงดัง
“แม่ ผมกลับมาแล้ว!”
คุณแม่เสิ่นกำลังนั่งดูโทรทัศน์เป็นเพื่อนหลานชายอยู่ในห้องรับแขก พอเห็นลูกชายคนเล็กกลับมา ก็ลุกขึ้นยืนด้วยความดีใจ
“อ้าว กลับมาแล้วเหรอ!”