เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงหว่านมองฉีเฉินหยวนเดินจากไปด้วยใบหน้าบึ้งตึง พลางรู้สึกสงสัยอยู่ในใจ
เป็นอะไรไป? เธอก็กล่าวขอบคุณแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมยังทำหน้าบึ้งแบบนั้นอีก?
หรือว่าท่าทีของเธอไม่จริงใจพอ?
แต่คนก็เดินจากไปแล้ว เจียงหว่านจึงทำได้เพียงกินข้าวต่อด้วยสีหน้าสงสัยเต็มที่ โชคดีที่ไม่มีใครเห็นเหตุการณ์นั้น ไม่อย่างนั้นภาพลักษณ์ของเธอคงพังยับเยิน
หลังจากวันนั้น เจียงหว่านก็ไม่ได้พบฉีเฉินหยวนอีกเลย จนกระทั่งได้พบกันอีกครั้ง เธอเองก็ไม่คิดว่าจะต้องปรากฏตัวต่อหน้าเขาในสภาพน่าอเนจอนาถเช่นนี้
ช่วงบ่าย อากาศเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ตอนเที่ยงยังท้องฟ้าแจ่มใสอยู่เลย แต่หลังจากเจียงหว่านสอนเสร็จ ท้องฟ้าก็มืดครึ้มลง
นี่เป็นสัญญาณว่าฝนกำลังจะตกหนักสินะ!
โทรศัพท์มือถือของเจียงหว่านก็มีข้อความแจ้งเตือนเข้ามาเช่นกัน
การแจ้งเตือนพายุฝนและลมแรง
เจียงหว่านมองไอคอนฝนตกที่เรียงต่อกันบนโทรศัพท์มือถือของตัวเอง พร้อมความชื้นร้อยละ 90 ซึ่งจะดำเนินไปจนถึงรุ่งเช้าของวันถัดไป