กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เดือนกันยายน มหาวิทยาลัยอวี่เฉิง
เพิ่งแปดโมงเช้า แดดก็ร้อนระอุขึ้นมาแล้ว
เจียงหว่านเองก็กลัวแดดเหมือนคนอื่น ๆ จึงจงใจเดินอยู่ใต้ร่มไม้
“สวัสดี อาจารย์เจียง”
นักศึกษาหญิงสองคนยิ้มทักทายเจียงหว่าน เจียงหว่านก็ยิ้มและพยักหน้าให้พวกเธอ “สวัสดี”
พูดจบ เธอก็เดินสวนกับนักศึกษาหญิงสองคนนั้นไปข้างหน้า เจียงหว่านหูดีมาก จึงยังได้ยินเสียงพูดคุยของนักศึกษาหญิงสองคนจากด้านหลัง
“อาจารย์เจียงสวยจริง ๆ เมื่อกี้เธอเห็นไหม เหมือนอาจารย์จะหน้าสดด้วยนะ ผิวดีมากเลย!”
“อืม ๆ ฉันก็สังเกตเห็นเหมือนกัน เมื่อกี้ฉันเกือบจะเข้าไปถามอยู่แล้วว่าอาจารย์ใช้เครื่องสำอางอะไร ผิวฉันน่ะ...”
เมื่อเดินห่างออกมา เจียงหว่านก็ไม่ได้ยินเสียงพวกเธอแล้ว
เจียงหว่านค่อย ๆ เดินไปตามถนนในมหาวิทยาลัย ความคิดมากมายผุดขึ้นในใจ