ตอนที่ 158 เป็นปลาเค็มไม่ได้ก็ลุกขึ้นมาขยันเสียเลย (6)

เจียงหว่านกลับมาที่สำนักงาน ก็พบว่าพ่อของเธอกลับมาแล้ว

“พ่อ เมื่อกี้พ่อไปไหนมา ตอนหนูมาถึงทำไมไม่เห็นพ่อเลย”

เจียงอวิ๋นฉีเห็นลูกสาวมาที่โรงงาน ก็รู้สึกประหลาดใจมากเช่นกัน

“ลูกมาที่นี่ได้ยังไง เพิ่งสอบเสร็จแท้ ๆ ทำไมไม่อยู่บ้านพักผ่อนให้มากกว่านี้หน่อยล่ะ หรือไม่ก็ชวนเพื่อนออกไปเดินเล่น ผ่อนคลายบ้าง”

เด็กบ้านอื่นพอสอบเสร็จก็แทบอยากนอนรวดเดียวหลายวันหลายคืน แต่ลูกสาวบ้านเขากลับดีเหลือเกิน ถึงกับวิ่งมาที่โรงงานอีก

เจียงหว่านลากเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานออกมา แล้วหย่อนตัวลงนั่งทันที

“หนูนอนเต็มอิ่มแล้ว อยู่ ๆ ก็ไม่มีอะไรทำ รู้สึกไม่ค่อยชิน เลยแวะมาดูว่าโรงงานเป็นยังไงบ้าง พ่อ หนูเพิ่งไปดูที่โรงงานมา รองเท้าพวกนั้นผลิตออกมาเป็นชุดแรกแล้ว พ่อคิดหรือยังว่าจะขายรองเท้าพวกนี้ออกไปยังไง”

“คิดแล้ว ๆ” เจียงอวิ๋นฉีพยักหน้าอย่างรีบร้อน

“เรื่องสำคัญขนาดนี้ พ่อจะไม่คิดได้ยังไง ก่อนหน้านี้พ่อก็ติดต่อพวกพ่อค้าส่งเจ้าเก่าไปแล้ว พวกเขาเห็นรองเท้าของเราแล้วสนใจมาก ตอนนี้เอากลับไปจำนวนหนึ่งแล้ว บอกว่าจะลองหยั่งเชิงตลาดดูก่อน ถ้าขายดี พวกเขาจะกลับมาเอาเพิ่ม”

โรงงานเล็ก ๆ ของครอบครัวพวกเขา แม้จะมีขนาดไม่ใหญ่มาก แต่ก็สั่งสมเครือข่ายพ่อค้าส่งเอาไว้ไม่น้อย แม้พ่อค้าส่งเหล่านั้นจะรับสินค้าไปครั้งละไม่มาก แต่เมื่อรวมน้อยเป็นมาก ธุรกิจก็ยังพอไปได้