ตอนที่ 157 เป็นปลาเค็มไม่ได้ก็ลุกขึ้นมาขยันเสียเลย (5)

การสอบช่วงเช้าของจางสือซวี่ผ่านไปอย่างราบรื่น เขาเดินออกมาพร้อมกับเจียงหว่าน และเห็นว่าพ่อของเจียงหว่านมารออยู่ที่หน้าประตูตั้งนานแล้ว จักรยานของเขาก็จอดอยู่ข้าง ๆ เช่นกัน

เดิมทีจางสือซวี่ยังอยากพูดขอบคุณอีกหลายคำ แต่เจียงอวิ๋นฉีรีบร้อนจะพาเจียงหว่านกลับบ้านไปกินข้าว จึงยัดเงินที่เหลือจากค่าซ่อมรถใส่มือจางสือซวี่ไปพลางพูดไปพลาง

“นักเรียน รีบกลับบ้านเถอะ กลับไปกินข้าวแล้วพักผ่อนให้ดี ตอนบ่ายยังมีสอบอีก พวกเราขอตัวก่อน”

จางสือซวี่ทำได้เพียงบอกลา เมื่อเห็นรถหายลับไปจากสายตาแล้ว เขาก็ขี่จักรยานของตัวเองกลับบ้านเช่นกัน

เมื่อจางสือซวี่กลับถึงบ้าน เขาก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงเช้าให้ปู่กับย่าฟัง

ปู่จางกับย่าจางได้ฟังแล้วก็รู้สึกหวาดหวั่นอยู่ในใจ หากหลานชายของพวกเขาไม่ได้พบคนมาช่วยไว้ เขาคงพลาดการสอบไปแล้วแน่ ๆ