กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงชุนกำลังชมเรื่องสนุกอยู่ ปากหวาน ๆ ของนางก็ไม่ลืมเอ่ยชมว่า “พี่สาม พี่เก่งจริง ๆ ไม่เคยเรียนมาก่อนแท้ ๆ เพิ่งปักผ้ามาได้ไม่กี่วันก็ทำได้ดีถึงเพียงนี้ สมแล้วที่เกิดมาเพื่อกินข้าวชามนี้ เชื่อว่าอีกไม่นาน พี่ต้องเก่งกว่าแม่ของข้าแน่”
เจียงชุนเองก็เรียนปักผ้าตามแม่ของนางมา ย่อมมองออกว่าอะไรดีหรือไม่ดี นางรู้สึกจริง ๆ ว่าเจียงจู๋พัฒนาได้รวดเร็วมาก
แววภาคภูมิใจวาบผ่านดวงตาของเจียงจู๋ ทว่าปากกลับถ่อมตัวอย่างยิ่ง
“จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร เมื่อเทียบกับสะใภ้สี่แล้ว ข้ายังห่างชั้นอีกไกล มือของสะใภ้สี่ต่างหากที่เก่งกาจ ข้ายังต้องเรียนรู้อีกนาน”
สะใภ้สี่ของเจียงหว่านก็พยักหน้าตาม
“ความเร็วของนังหนูสามนับว่าไม่เลว เชื่อว่าอีกไม่นานก็สามารถไปรับงานที่ร้านปักผ้าได้แล้ว”