ตอนที่ 111 แม่แท้ ๆ ของพระรอง (16)

เจียงอวี่เฉินได้ยินคำพูดของคุณแม่เกา ก็รู้สึกตั้งตารอขึ้นมาจริง ๆ แต่เด็กเล็กมักลืมง่าย พอตื่นขึ้นมาก็จำอะไรไม่ได้แล้ว

อากาศหนาว เขาจึงไม่ค่อยอยากลุก วันนี้เลยตื่นสายไปหน่อย

เขายังคิดอยู่ว่าจะทำให้พ่อไปทำงานสายไม่ได้ จึงฝืนตัวเองให้ลุกจากเตียง

เฮ้อ! เจียงอวี่เฉินถอนหายใจ ไม่คิดเลยว่าตัวเองไม่ได้ไปโรงเรียนแล้ว แต่ยังต้องตื่นเช้าขนาดนี้ทุกวัน ถ้าเล่าให้คนอื่นฟังจะมีใครเชื่อกัน

เขาขยันเกินไปแล้ว กลับไปต้องไปอวดผลงานกับแม่เพื่อขอรางวัลเสียหน่อย

เด็กดีแบบเขาไม่ได้มีมากนักหรอก

เจียงอวี่เฉินยังอยู่ในห้องน้ำ ก็ได้ยินเสียงคนพูดคุยกันจากด้านนอก

เจียงอวี่เฉินทำธุระเสร็จ ดึงกางเกงขึ้น แล้ววิ่งตึกตักออกมา

พอออกมา เขาก็พบว่าในห้องรับแขกมีคนเพิ่มขึ้นมาสองคน เจียงอวี่เฉินชะงักไปครู่หนึ่ง กลอกตาไปมา ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า นี่ไม่ใช่คุณปู่คุณย่าที่คุยกับเขาทางโทรศัพท์เมื่อคืนหรอกหรือ