กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทันทีที่เกาจิ้นหัวลงจากเครื่องบิน เขาก็รีบมุ่งหน้าไปหาเกาหรูซวงโดยไม่หยุดพัก
ตอนนี้จางหมิงกลับไปทำงานแล้ว ส่วนเกาหรูซวงเพราะอยากสนิทสนมกับเจียงหว่านมากขึ้น จึงอยู่ต่ออีกระยะหนึ่ง
เกาหรูซวงรับโทรศัพท์จากน้องชายด้วยอาการสะลึมสะลือ พอได้ยินเขาบอกว่าอยู่หน้าหมู่บ้านจัดสรร ความง่วงก็หายเป็นปลิดทิ้ง รีบลุกขึ้นไปรับเขาเข้ามา
ทันทีที่เห็นเกาจิ้นหัว เกาหรูซวงก็อดบ่นไม่ได้
“ทำไมถึงมาตอนนี้ ดึกดื่นขนาดนี้แล้ว รอให้ฟ้าสางแล้วค่อยมาไม่ได้หรือไง?”
เกาหรูซวงมีสีหน้าอ่อนเพลียจากการนอนไม่พอ ไม่สนใจว่าเกาจิ้นหัวจะตามทันหรือไม่ เดินตรงไปข้างหน้า
เกาจิ้นหัวเดินตามหลังเกาหรูซวงโดยไม่พูดอะไร สีหน้าสงบนิ่งจนไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่