เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงหว่านรู้สึกว่าวันนี้ช่างไม่เหมาะจะออกจากบ้านเสียจริง ตอนแรกนางพบเถาซือหรูเข้าโดยบังเอิญ ตอนกำลังจะกลับก็ยังพบมู่ฉงหัวอีก
เมื่อมู่ฉงหัวเห็นเจียงหว่าน เขาก็หยุดฝีเท้าลงทันที
“น้องสะใภ้”
เมื่อเจียงหว่านเห็นมู่ฉงหัว นางก็ก้มหน้าลงอย่างนอบน้อมแล้วคำนับเขา
“พี่ใหญ่สบายดี”
จากนั้นเจียงหว่านก็ถอยหลังไปสองก้าว เว้นระยะห่างจากมู่ฉงหัวให้มากขึ้น
นางไม่อยากให้ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองใกล้ชิดกันเกินไป จนก่อให้เกิดข่าวลือที่ไม่จำเป็น
คนของนางผู้นั้นมีความหวงแหนสูงยิ่ง นางไม่อยากหาเรื่องกลุ้มใจใส่ตัวเอง
มู่ฉงหัวมองหญิงงามตรงหน้า ผู้ซึ่งเคยเป็นคู่หมั้นของเขา ริมฝีปากขยับเล็กน้อย แต่ไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี
เขาอยากถามว่านางชอบน้องชายรองของเขาหรือไม่ อยากถามว่าน้องชายรองดีกับนางหรือเปล่า อยากถามว่าในใจนางมีความเคืองแค้นต่อเขาหรือไม่ คำพูดนับพันนับหมื่นกลับไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นจากตรงไหนดี