เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทันทีที่ได้สัมผัสเจียงหว่าน มู่หวายซีก็ราวกับได้เปิดประตูใหญ่ ยิ่งเขาได้ดูภาพเลี่ยงเพลิงมาแล้ว หลังจากเจียงหว่านปรับตัวเข้ากับเขาได้ เขาก็ลากนางมาทำต่ออีกสองครั้ง
เมื่อเห็นว่าเจียงหว่านเริ่มรับไม่ไหว เขาจึงยอมปล่อยนางอย่างอาลัยอาวรณ์ อุ้มนางไปชำระล้างด้านหลัง
เจียงหว่านแทบไม่มีเรี่ยวแรง ได้แต่พิงอยู่กับแผงอกของบุรุษ ปล่อยให้เขาปรนนิบัตินางตามใจ
สายน้ำอุ่นโอบล้อมร่างกายของเจียงหว่าน ทำให้นางรู้สึกสบายอย่างยิ่ง และเริ่มง่วงงุนขึ้นมา
ในยามที่เจียงหว่านใกล้จะหลับ เสียงของมู่หวายซีก็ดังมาจากเหนือศีรษะ
“ข้าคิดว่า มีเรื่องหนึ่งที่เจ้ามีสิทธิ์จะได้รู้”
เจียงหว่านพลันลืมตาขึ้น ในดวงตาฉายแววมืดครึ้ม
นี่เขาคิดจะเปิดเผยตัวเองแล้วหรือ?
ในวินาทีถัดมา คำพูดของมู่หวายซีก็ยืนยันว่าการคาดเดาของเจียงหว่านนั้นถูกต้อง