เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากปิดเทอม เจียงหว่านก็ออกไปเที่ยวเล่นกับลูกพี่ลูกน้องชายทั้งสามคนทุกวัน
ไม่ก็ออกไปเก็บของทะเล ขึ้นเขา หรือไม่ก็ไปเล่นกับเด็ก ๆ ในบ้านพักครอบครัวทหาร ตอนนี้เธอเป็นเด็กแล้ว ถ้าไม่ออกไปเล่นจะให้ทำอะไรได้อีก?
แต่พวกเขาออกไปเก็บของทะเลบ่อยที่สุด เพราะของที่กินไม่หมดสามารถนำไปขายให้พ่อค้ารับซื้อ ได้เงินค่าขนมมาเล็กน้อย
งานนี้น่าจะเป็นงานที่ไม่จำกัดอายุ ขอแค่เก็บมาได้ก็เอาไปขายได้
ไม่ว่าจะได้มากหรือน้อย อย่างน้อยก็หาเงินซื้อขนมได้บ้าง แค่นั้นก็ดีมากแล้ว ต่อให้แย่ที่สุด อย่างน้อยที่บ้านก็ยังมีผักกิน
ลุงใหญ่กับป้าใหญ่ของเจียงหว่านไม่ได้เรียกร้องให้เธอต้องทำแบบนี้ พวกเขาไม่ได้เลี้ยงเด็กไม่ไหว จึงไม่จำเป็นต้องให้เด็กเล็ก ๆ ออกไปหาเงินอย่างยากลำบาก
พวกเขาคิดว่าเด็กสาวตัวน้อยผิวขาวนุ่มนิ่มและตีตี๋ของบ้าน หากต้องออกไปตากแดดทุกวันจนผิวคล้ำก็คงไม่สวยแล้ว
แต่การเกลี้ยกล่อมของพวกเขาไม่เป็นผล เจียงหว่านกับลูกชายทั้งสามคนยังคงกระตือรือร้นกันมาก พวกเขาจึงทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ปล่อยให้เด็ก ๆ ทำตามใจ
เด็กหนุ่มทั้งสามคนไม่ต้องกำชับอะไรเป็นพิเศษ ส่วนผู้ใหญ่ทั้งสองมักจะเตือนเจียงหว่านทุกครั้งว่า ตอนออกไปข้างนอกต้องป้องกันตัวเองให้ดี อย่าตากแดดจนผิวคล้ำ และต้องไปเช้ากลับเร็ว
พวกเขายังกำชับลูกชายทั้งสามให้ดูแลน้องสาวให้ดี อย่าปล่อยให้น้องเหนื่อยเกินไป