เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังกินข้าวเสร็จ สวีเจ๋อเชียนก็อาสาเก็บชามตะเกียบเอง
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกแล้ว เจียงหว่านจึงไม่ได้รู้สึกเกรงใจ
พอดีเธอไม่อยากล้างจานอยู่แล้ว มีคนช่วยทำแทนแบบนี้ เธอย่อมยินดีจนแทบไม่ทัน
ไม่ต้องสนหรอกว่าอีกฝ่ายจะเป็นเจ้านายของเธอหรือไม่ งานนี้เธอจะทำได้นานแค่ไหนก็ยังพูดยาก หากเธอไม่พอใจขึ้นมา เธอก็ไล่เจ้านายออกได้เหมือนกัน
ตอนนี้เจียงหว่านได้แต่หวังให้ช่วงฝึกงานผ่านไปเร็ว ๆ แบบนี้เธอก็ไม่ต้องตื่นเช้าไปทำงานทุกวันแล้ว
เธอรู้สึกว่าตัวเองยังมีประสบการณ์ไม่มากพอ คงต้องเรียนรู้เพิ่มเติมที่มหาวิทยาลัยให้มากกว่านี้
คนอื่นแทบอยากทำงานหาเงินให้มากตอนยังหนุ่มสาว มีแต่เจียงหว่านที่รู้สึกว่างานเป็นดั่งอุทกภัยกับสัตว์ดุร้าย เธอทนความลำบากของการทำงานไม่ไหวแม้แต่น้อย
ชีวิตสุขสบายจนเคยตัวแล้ว จากความฟุ่มเฟือยกลับไปใช้ชีวิตประหยัดช่างยากเย็นจริง ๆ
สวีเจ๋อเชียนเก็บชามตะเกียบเสร็จแล้วเดินออกมา เห็นเจียงหว่านนั่งดูโทรทัศน์อยู่บนโซฟา เดิมทีเขาก็อยากไปนั่งด้วยสักพัก
แต่เมื่อเห็นเสื้อผ้าของตัวเองที่เพิ่งถูกน้ำกระเด็นใส่จนเปียก เขาจึงทำได้เพียงกลับไปอาบน้ำก่อน