เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากกำชับกับน้าที่บ้านสองสามคำ เจียงหว่านก็ขับรถกลับไปยังตระกูลเจียงด้วยตัวเอง
ส่วนรถของเธอ เจียงฮั่นให้คนขับกลับมาไว้ให้ตั้งนานแล้ว
ตอนนี้คุณพ่อเจียงยังอยู่ที่บริษัท เด็กเล็กสองคนก็ไปโรงเรียนแล้ว ดังนั้นเวลานี้ที่บ้านตระกูลเจียงจึงมีเพียงคุณแม่เจียงอยู่คนเดียว
คุณแม่เจียงกำลังจัดดอกไม้ เจียงหว่านจึงเรียกขึ้นมา
“แม่”
คุณแม่เจียงมองเจียงหว่านที่ไม่ได้แต่งหน้า แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ได้ยินว่าตอนนี้เธอไปอยู่บ้านพี่ชายหรือ?”
เจียงหว่านไม่รู้ว่าแม่ถามเรื่องนี้ทำไม และไม่รู้ด้วยว่าแม่รู้ได้อย่างไรว่าเธออยู่บ้านเจียงฮั่น แต่ก็ยังตอบไป
“ใช่ ช่วงก่อนหน้านี้ฉันข้อเท้าแพลง พี่ใหญ่เป็นห่วงว่าฉันอยู่คนเดียวแล้วจะดูแลตัวเองได้ไม่ดี เลยให้ฉันไปอยู่ที่บ้านเขาสองสามวัน”
สายตาของคุณแม่เจียงกวาดมองไปยังเท้าของเจียงหว่าน