กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ดวงตาของย่าเจียงแดงก่ำขึ้นมาทันที เธอคิดจริง ๆ ว่าหลานสาวของตัวเองถูกคนอื่นรังแกอยู่ข้างนอก
น้ำตาแห่งความเจ็บปวดหลั่งไหลออกมาในพริบตา
ทั้งหมดเป็นความผิดของนางเองที่ปล่อยให้หลานสาวไปเรียนในที่ห่างไกลเพียงลำพัง เป็นความผิดของนางแท้ ๆ!
เจียงหว่านตกใจจนทำอะไรไม่ถูก รีบปลอบย่าของตัวเองทันที
“ย่า ย่า ไม่มี ไม่มีใครรังแกฉัน”
เพื่อไม่ให้ย่าเสียใจต่อไป เจียงหว่านจึงครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว
“ย่า ไม่ใช่อย่างที่ย่าคิด ฉันมีแฟนแล้ว เรื่องนี้ฉันเต็มใจเอง ไม่มีใครรังแกฉัน”
สีหน้าเศร้าสลดของย่าเจียงพลันหายไป “จริงเหรอ?”
เจียงหว่านพยักหน้าแรง ๆ “จริง! ไม่มีใครรังแกฉันจริง ๆ”
เสี่ยวหลิงตังที่ได้ยินคำพูดของเจียงหว่านคิดในใจว่า ดูสิว่าเธอจะกลบเกลื่อนต่อไปยังไง