ตอนที่ 228 นี่มันจุดเริ่มต้นเรื่องพังทลายอะไรกัน?

ตอนที่ 228 นี่มันจุดเริ่มต้นเรื่องพังทลายอะไรกัน?

การเคลื่อนไหวใต้ผ้าห่มหยุดลงในชั่วพริบตา

เนี่ยนเนี่ยนรออยู่ครู่หนึ่ง ไม่มีใครมาโอ๋

เธอเบะปาก เตรียมจะปล่อยโฮร้องไห้จ้า เสียงของปาปีก็ดังแว่วมาก่อน

“ไม่ร้องนะ ไม่ร้อง” ฟู่เฉิงเยี่ยนสวมกางเกง เดินเท้าเปล่าไป ก้มตัวยันขอบเตียงเล็ก มือใหญ่ข้างหนึ่งแตะลงบนก้นของเนี่ยนเนี่ยนเบา ๆ ตบเป็นจังหวะ

เสียงร้องไห้ของเนี่ยนเนี่ยนยังไม่ทันเป็นรูปเป็นร่างก็กลืนกลับลงไป กลายเป็นเสียงครางฮือ ๆ

ฟู่เฉิงเยี่ยนไม่ได้เปิดไฟ อาศัยเพียงแสงสีเหลืองสลัวจากไฟกลางคืน ก้มหน้ามองลูกสาว ปากฮัมทำนองเพลงขึ้นมา

ไม่มีเนื้อร้องอะไร ท่วงทำนองเรียบง่ายธรรมดา เป็นทำนองที่เวินเยวี่ยไม่เคยได้ยิน