กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 227 ไม่กลัวติดคอหรือ?
เวินเยวี่ยอุ้มเนี่ยนเนี่ยนที่หลับไปแล้ววางลงบนเตียงเล็กอย่างแผ่วเบา สอดชายผ้าห่มให้เรียบร้อย แล้วหันหลังกลับมา
ไม่รู้ว่าฟู่เฉิงเยี่ยนมายืนอยู่หน้าหน้าต่างกระจกเต็มบานตั้งแต่เมื่อไหร่ เขายืนหันหลังให้เธอ สองมือล้วงกระเป๋ากางเกง แสงจันทร์นอกหน้าต่างสาดส่องตัดกับแนวไหล่เป็นเค้าโครงที่ดูดีอย่างยิ่ง
เขาเรียกเธอเสียงเบา “ที่รัก รีบมานี่สิ”
เธอเดินเข้าไป พอเพิ่งหยุดยืนก็ถูกเขาสวมกอดจากทางด้านหลัง คางของเขาเกยอยู่บนกระหม่อมของเธอ
เงาของคนทั้งสองทอดลงบนผืนแก้ว ซ้อนทับกันอย่างเลือนราง