ตอนที่ 183 จิตสำนึกอยากมีชีวิตรอดอ่อนแอมาก

ตอนที่ 183 จิตสำนึกอยากมีชีวิตรอดอ่อนแอมาก

หลังจากเธอจากไป เขาก็ไปที่หลงเซียงอีกรอบหนึ่ง เพื่อทำสิ่งที่เธออยากทำมาตลอดแต่ยังทำไม่เสร็จแทนเธอ

เวินเยวี่ยคว่ำโทรศัพท์มือถือลงบนเตียง จ้องมองเพดาน น้ำตาไหลรินจากหางตา ไหลซึมเข้าไปในเส้นผม

ภายในห้องพักเงียบสงบมาก ที่ระเบียงทางเดินมีเสียงพยาบาลเดินผ่านเป็นครั้งคราว แผ่วเบายิ่งนักเพราะกลัวจะรบกวนเธอ

เธอหลับตาลง ในสมองมีแต่เรื่องของเขาทั้งหมด

ในคืนฝนตกที่หลงเซียง เขาบอกว่าคุณย่าอยากอุ้มเหลนแล้ว

ในอ่างอาบน้ำที่อพาร์ตเมนต์ เขาบอกว่าต่อไปอยากทำอะไรก็ทำ ไม่ต้องคอยดูสีหน้าใครทั้งนั้น

ในห้องพักที่คฤหาสน์ตระกูลเวิน เขานั่งยอง ๆ สวมรองเท้าให้เธอ ท่าทางงุ่มง่าม ก้มหน้า ใบหูแดงก่ำ

ในตรอกซอกซอยที่หลินซี เขาขวางเธอไว้ เบ้าตารื้นแดง “เวินเยวี่ย เธอเก่งฉิบหาย!”