ตอนที่ 170 เธอต้านความตื๊อของเขาไม่ไหวใช่ไหม

ตอนที่ 170 เธอต้านความตื๊อของเขาไม่ไหวใช่ไหม

ฟู่เฉิงเยี่ยนยื่นมือไปอุ้มเนี่ยนเนี่ยนกลับมา พอเนี่ยนเนี่ยนถูกเขารับตัวไป ปากก็เบะเตรียมจะร้องไห้ทันที

เขารีบตบหลังปลอบเธอ เนี่ยนเนี่ยนสูดจมูกฟุดฟิด ไม่ได้ร้องไห้ออกมา แต่ก็ไม่ยิ้ม เอาแต่มองเขาด้วยสีหน้าไร้อารมณ์แบบนั้น เหมือนกับสีหน้ายามปกติของเขาไม่มีผิดเพี้ยน

ฟู่เฉิงเยี่ยนพลันรู้สึกว่าตนเองกำลังส่องกระจกอยู่

คนอื่นส่องกระจกมองตัวเอง แต่เขาส่องกระจกมองลูกสาว

ลูกสาวไม่ยิ้ม เขาก็ไม่ยิ้ม

ลูกสาวไร้อารมณ์ เขาก็ไร้อารมณ์

ลูกสาวบ้านอื่นล้วนเป็นเสื้อนวมตัวน้อยผู้อบอุ่น ส่วนลูกสาวบ้านเขาคือกระจกบานหนึ่ง ที่สะท้อนออกมามีแต่ใบหน้าเย็นชาของตัวเอง

ในที่สุดเขาก็ตระหนักถึงปัญหาข้อหนึ่ง นั่นคือเขาต้องยิ้มให้มากกว่านี้ถึงจะได้

เขาลองขยับกล้ามเนื้อบนใบหน้า คิดจะฝืนดึงรอยยิ้มออกมาสักรอย