กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 169 การมาเยี่ยมของเมิ่งอวี้หลี่
เมิ่งอวี้หลี่ก้มหน้าจิบน้ำคำหนึ่ง “เขาทำตัวเองทั้งนั้น ผมจัดการไม่ได้หรอกครับ”
เมิ่งอวี้เฟิงพลิกตัวนอนหงายมองเพดานอยู่บนพื้น แล้วเริ่มฮัมเพลง
ร้องเพี้ยนจนกู่ไม่กลับ ไม่มีใครฟังออกเลยว่าเป็นเพลงอะไร
ฟางเฉี่ยวหลานนั่งยอง ๆ ลงไปดึงเขา “ลุกขึ้นมานะ! พื้นมันเย็น!”
“ไม่ลุก” เมิ่งอวี้เฟิงนอนเกลือกกลิ้งอยู่กับพื้น พลางหลับตา “นอกจากแม่จะช่วยฉันแย่งมา”
“เมิ่งอวี้เฟิง!” ฟางเฉี่ยวหลานฟาดฝ่ามือลงบนต้นขาเขาฉาดหนึ่ง “ถ้าแกยังพูดจาเพ้อเจ้ออีก ฉันจะเอาไม้แขวนเสื้อมาฟาดแก!”
“ฉันไม่ได้พูดเพ้อเจ้อสักหน่อย! พี่อยากได้พี่เฉิงเยี่ยน แม่ยังช่วยแย่งให้เลยไม่ใช่เหรอ ทำเอาฉันไม่ได้เจอเธอตั้งหนึ่งปี แม่ ทั้งหมดเป็นความผิดแม่ ความผิดแม่ อ๊ากกก ความผิดแม่!”