กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 114 กี่เพ้าของเธอ
ในเมื่อเธอบอกว่ามีความสุขแล้ว
ฟู่เฉิงเยี่ยนจึงมั่นใจว่าตัวเองคงคิดมากไปเอง
ก่อนออกจากบ้าน เวินเยวี่ยเขย่งปลายเท้าจูบเขาเบา ๆ ทีหนึ่ง แล้วเอ่ยว่า
“คืนนี้กลับไปที่อพาร์ตเมนต์กันนะคะ”
“สองสามวันมานี้อยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลตลอด ไม่ได้กลับไปที่นั่นตั้งนานแล้ว”
ฟู่เฉิงเยี่ยนก้มหน้ามองเธอ เธอซึ่งกำลังขยุ้มปลายแขนเสื้อเขาแก้เขิน ขนตาหลุบต่ำ ปลายใบหูแดงระเรื่อ
ความกังวลที่ค้างคาอยู่ในใจเขาพลันมลายหายไปจนหมดสิ้น
มันจะมีอะไรผิดปกติไปได้ล่ะ?
เธอก็แค่คิดถึงเขาเท่านั้นเอง