ตอนที่ 64 ผู้ชายก็ต้องเอาใจ

ตอนที่ 64 ผู้ชายก็ต้องเอาใจ

เลขาฟางมองเขาพุ่งพรวดเข้าไปในห้องทำงาน แล้วก็พุ่งพรวดออกไปราวกับพายุ ยืนงงเป็นไก่ตาแตกอยู่ที่เดิม

ช่วงนี้เถ้าแก่ผิดปกติเกินไปแล้ว

เริ่มจากหยุดงานไปสองสามวันอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน พอกลับมาหน้าตาก็ไม่เคยแจ่มใสอีกเลย

สีหน้านั้นบึ้งตึงจนดูไม่ได้ ราวกับคนทั้งบริษัทติดเงินเขาอย่างนั้นแหละ

ช่วงหลายวันนี้สำนักงานประธานเงียบกริบ ทุกคนเดินย่องเขย่งปลายเท้ากันหมด

รายงานความคืบหน้างานอย่างระมัดระวัง ส่งเอกสารก็เบามือเบาเท้า กระทั่งเพื่อนร่วมงานสองสามคนที่ปกติพูดมาก พอเจอกันตรงระเบียงทางเดินตอนนี้ยังทำได้แค่ผงกหัวทักทาย

ในห้องพักดื่มน้ำชามีคนส่งสายตากระซิบกระซาบกันเป็นครั้งคราว

“อารมณ์ของประธานฟู่เมื่อไหร่จะดีขึ้นบ้างเนี่ย”

“ใครจะไปรู้ล่ะ อย่างไรช่วงนี้ก็พยายามอย่าเอาตัวไปแกว่งเท้าหาเสี้ยนก็แล้วกัน”