กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 63 มีอะไรน่าร้องไห้
เวินเยวี่ยถือปิ่นโตเดินเข้าไปในตึกตระกูลฟู่
เธอแทบไม่เคยมาที่นี่เลย ห้องโถงชั้นหนึ่งกว้างขวางสว่างไสว โอ่อ่าจนทำให้คนรู้สึกเกร็งอยู่บ้าง
พนักงานต้อนรับเป็นหญิงสาววัยรุ่น เงยหน้าขึ้นยิ้ม “สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่ามาหาใครคะ”
“ฉันมาหาฟู่เฉิงเยี่ยนค่ะ” เวินเยวี่ยบอก
พนักงานต้อนรับชะงักไปนิด อดไม่ได้ที่จะมองสำรวจเธอแวบหนึ่ง
แต่งตัวเรียบง่าย ในมือยังถือถุงเก็บความร้อน
แต่หน้าตาสะสวยจริง ๆ
“ไม่ทราบว่าได้นัดไว้ไหมคะ”
“ไม่ได้นัดค่ะ”