กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 8 ไอ้ผู้ชายสารเลว
เมื่อได้ยินชื่อ “เมิ่งจิ้งหว่าน” แววตาของเวินเยวี่ยก็หม่นแสงลงจริง ๆ
ผ่านไปหลายวินาที เธอถึงขานรับเบา ๆ ว่า “...ฉันเดาไว้อยู่แล้วค่ะ”
“เธอเดาได้เหรอ” หลี่ชิงชิงยืดตัวตรงในชั่วพริบตา “ฟู่เฉิงเยี่ยนบอกเธอเหรอ”
ช่วงเวลานี้เวินเยวี่ยอยู่แต่ในหุบเขามาโดยตลอด ข่าวเรื่องที่เมิ่งจิ้งหว่านกลับประเทศ หากไม่มีคนจงใจบอก เธอไม่มีทางรู้ได้เลย
เวินเยวี่ยส่ายหน้า “สองวันนี้ บังเอิญได้ยินเขารับสายอยู่หลายครั้งน่ะ”
“น้ำเสียง...ต่างออกไปมากเลย”
ไม่มีความเย็นชาแข็งกระด้างอย่างการปฏิบัติตามหน้าที่ในยามปกติ และไม่มีความหงุดหงิดรำคาญใจ หากแต่เป็นความอ่อนโยนแบบหนึ่ง...ที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน
เจือไปด้วยการยอมตามอย่างจนใจ และการปลอบประโลมอย่างระมัดระวัง