บทที่ 120: ล้อมล่าจักรพรรดิสวรรค์ ถึงคราวตายอยู่รอมร่อ

บทที่ 120: ล้อมล่าจักรพรรดิสวรรค์ ถึงคราวตายอยู่รอมร่อ

“พวกนายทั้งสี่คนกำลังจะตายอยู่รอมร่อแท้ๆ ยังกล้าทำกร่างอีก วันนี้แหละจะเป็นวันตายของพวกนาย!”

ฉินฮ่าวพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ขณะธงจักรพรรดิมนุษย์ในมือพลิ้วไหว

ปราณสีม่วงมหาศาลแผ่กระจายออกมา จนดวงดาวทั่วฟ้าสั่นคลอนราวกับกำลังจะร่วงหล่น

ในจังหวะนั้นเอง ด้านหลังมหาจักรพรรดิพิทักษ์ขุนเขาก็ปรากฏเขตต้องห้ามอันน่าสะพรึงขึ้นมา

มันคือซากแดนเทพในอดีต ตำหนักสวรรค์ตั้งตระหง่านอย่างยิ่งใหญ่ ราวกับเคลื่อนลงมาจากเขตดาราเทียนเสวียนถึงที่นี่

แต่ความจริงแล้ว นั่นไม่ใช่ซากแดนเทพที่แท้จริง หากเป็นรอยประทับแห่งมหาธรรมของเขตต้องห้ามแห่งชีวิตแห่งนี้ที่ปรากฏขึ้น