เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
เมื่อกงล้อมรรคาสวรรค์ค่อย ๆ เลือนหายไป ประกายแสงเมฆหลากสีอ่อนโยนสายหนึ่งพลันโอบล้อมร่างเจียงตี๋
ภายในประกายแสงนั้นปรากฏคลื่นความผันผวนของเจตจำนงมรรคาสวรรค์อย่างเลือนราง ราวกับกำลังกล่าวว่า “ขอบคุณสหายเต๋าที่เติมเต็มสิทธิอำนาจมรรคาสวรรค์”
เจียงตี๋เลิกคิ้วพลางยิ้ม แล้วทำท่าทาง “รับทราบ” ไปทางท้องฟ้า
ในชั่วพริบตานี้เอง เขาสัมผัสได้อย่างเฉียบไวว่า ภายในร่างมีตราประทับสิทธิอำนาจมรรคาสวรรค์เพิ่มขึ้นมาเสี้ยวหนึ่ง แม้จะอ่อนจาง ทว่ากลับเชื่อมโยงกับปฏิทินยุคบุพกาลอย่างแนบแน่น
“ตู้ม——”
ศิลาปฏิทินยุคบุพกาลพลันเปล่งประกายแสงเจิดจ้าสูงนับหมื่นจั้ง อักขระสีทองนับไม่ถ้วนพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า ก่อนแปรเป็นลำแสงมุ่งหน้าไปยังทุกสารทิศของยุคบุพกาล
อักขระเหล่านี้ราวกับมีชีวิต พวกมันค้นหาโหนดเส้นชีพจรวิญญาณที่เหมาะสมแก่การพักอาศัยด้วยตนเอง แล้วร่างข่ายมิติกาลเวลาที่มองไม่เห็นขึ้นทั่วผืนแผ่นดินยุคบุพกาล
ในชั่วขณะนี้เอง ภายในห้วงจิตของสรรพชีวิตยุคบุพกาลพลันปรากฏแบบแผนปฏิทินอันสมบูรณ์ชุดหนึ่งพร้อมกัน
"วันวสันตวิษุวัต ปราณหยางเพิ่มพูน สรรพสิ่งฟื้นคืน