เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
เหนือท้องนภา ร่างของเจียงตี๋หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับหมอกเมฆ
เขาก้มมองสมรภูมิสีเลือดเบื้องล่าง ในดวงตาสะท้อนเสากระบี่ประหารเซียนทั้งสี่ที่ทะลวงฟ้าสะเทือนดิน
ภายใต้ม่านสวรรค์สีเลือด ร่างของหงจวินและคนอื่น ๆ ปรากฏเลือนรางอยู่ภายในค่ายกลกระบี่
ขณะที่กองกำลังขนาดใหญ่ซึ่งติดตามมาด้วยนั้น ล้มตายและบาดเจ็บไปแล้วกว่าครึ่ง
“ตามเนื้อเรื่องเดิมแล้ว หลัวโหวจะระเบิดเส้นชีพจรวิญญาณแห่งทิศประจิมในท้ายที่สุด...”
นิ้วเรียวยาวของเจียงตี๋ลูบด้ามดาบตัดกรรมเบา ๆ พลังฟ้าบุพกาลภายในกายพลุ่งพล่านดุจสายน้ำเชี่ยว
เขาสัมผัสได้ถึงอักขระจอมเวทที่ไหลเวียนอยู่ใต้ผิวหนัง กายเนื้อจอมเวทบรรพชนทะลวงผ่านสู่กึ่งอริยะระยะต้นแล้ว และจะเป็นไพ่ตายใบสุดท้ายของเขาเช่นกัน
“ในเมื่อจะก่อความวุ่นวาย เช่นนั้นก็ทำให้วุ่นวายยิ่งกว่านี้เสียหน่อย”
มุมปากของเขาโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มอันตราย
“หากพลาดโอกาสครั้งนี้ไป เกรงว่าต้องรออีกนาน!”