กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
ปลายนิ้วของเจียงตี๋อยู่ห่างจากซากกายมังกรมารฟ้าบุพกาลเพียงหนึ่งชุ่น
ทว่าในชั่วพริบตานั้นเอง ความเปลี่ยนแปลงอันผิดแผกพลันบังเกิดขึ้น!
“โฮก——”
เสียงมังกรคำรามที่ทะลวงผ่านกาลเวลาตลอดกาลพลันระเบิดกึกก้องในห้วงสมุทรแห่งปัญญาของเจียงตี๋ ซากมังกรที่เงียบงันมานับพันล้านปีพลันเบิกตาขึ้น!
นั่นเป็นดวงตาเช่นใดกัน! ดำมืดดุจห้วงลึก
เพียงสบตากันชั่วครู่ เจียงตี๋ก็รู้สึกว่าวิญญาณก่อกำเนิดของตนถูกพลังอันมิอาจต้านทานฉีกกระชากอย่างรุนแรง ก่อนจะร่วงหล่นลงสู่ฟ้าบุพกาลอันไร้ที่สิ้นสุดในชั่วพริบตา!
“แย่แล้ว!”
สัญญาณเตือนภัยพลันผุดขึ้นในใจเจียงตี๋ ทว่าเขากลับไม่มีเวลาตอบสนองอีกแล้ว
จิตสำนึกของเขาพลิกกลิ้งลอยจมอยู่ในกระแสอลวนแห่งฟ้าบุพกาล ราวกับได้ประสบผ่านเวลานับพันล้านปี
เมื่อประสาทสัมผัสทั้งห้ากลับมาควบแน่นอีกครั้ง เขาก็พบว่าตนเองอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าแห่งฟ้าบุพกาลอันไร้ขอบเขต