เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ปาท่องโก๋มัฉฉะ
เจียงตี๋ร่วงลงสู่ทะเลตะวันออกราวกับดาวตกสีแดงเพลิง ก่อคลื่นยักษ์สูงพันจั้ง
น้ำทะเลรอบกายเขาแยกออกเอง ก่อเกิดเป็นม่านกั้นมิติไร้รูปร่างสายหนึ่ง
แววตาของเขาคมกริบราวสายฟ้า อักขระเทพมิติบริเวณหว่างคิ้วสั่นไหวเล็กน้อย
พรสวรรค์ด้านสัมผัสที่ได้รับหลังกลืนกินปราณมารของหลัวโหว กำลังส่งสัญญาณเตือนอย่างบ้าคลั่ง
“เป็นเช่นนี้จริง ๆ”
เจียงตี๋แค่นหัวเราะ ในดวงตาวาบผ่านด้วยสีเลือดสายหนึ่ง
ในการรับรู้ของเขา ตำหนักมังกรทั้งหลังถูกปกคลุมด้วยปราณมารเข้มข้น กลิ่นอายเผ่ามังกรที่ควรบริสุทธิ์เหล่านั้นถูกปนเปื้อนจนหมดสิ้นไปนานแล้ว
เจียงตี๋ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เผยร่างแท้จอมเวทบรรพชนตี้เจียงออกมา
ชั่วขณะนั้น ปีกสองคู่กางออกด้านหลัง ขนแต่ละเส้นลุกไหม้ด้วยเพลิงมิติ
ร่างกายขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว กล้ามเนื้อปูดโปนประหนึ่งมังกร